Doświadczenia w walce z cukrzycą
Dostosowanie dawek insuliny
Poprawiony: niedziela, 15 kwietnia 2012 18:33 Wpisany przez Redaktor naczelny niedziela, 15 kwietnia 2012 17:24
DOSTOSOWANIE DAWEK INSULINY DO WYNIKÓW OZNACZEŃ GLIKEMII W SAMOKONTROLI
Wypis z „Przyjacielskiego poradnika domowej samoopieki i samokontroli cukrzycy”
Prof. Jana Tatonia
Samodzielne przystosowanie dawki insuliny zależy od charakterystycznego dla każdego preparatu insuliny okresu i szczytu działania oraz charakteru samej cukrzycy, a także wielkości i jakości posiłków oraz innych dodatkowych okoliczności (np; dodatkowa choroba). W tym zakresie podajemy 5 typowych rad.
RADY DOTYCZĄCE ZMIAN W DAWKOWANIU INSULINY
Poprawiony: sobota, 14 kwietnia 2012 16:03 Wpisany przez Redaktor naczelny sobota, 14 kwietnia 2012 15:52
RADY DOTYCZĄCE ZMIAN W DAWKOWANIU INSULINY
Wypis z „Przyjacielskiego poradnika domowej samoopieki i samokontroli cukrzycy”
Prof. Jana Tatonia
Po ustaleniu dobowego zapotrzebowania na insulinę i ustabilizowaniu rozkładu dawek insuliny, pacjent może stosować następujący przepis odnoszący się do zmian w przedposiłkowych dawkach preparatu szybko działającej insuliny - na podstawie samokontroli.
Algorytmy terapeutyczne
Poprawiony: wtorek, 28 lutego 2012 19:16 Wpisany przez Redaktor naczelny wtorek, 28 lutego 2012 17:06
Algorytmy terapeutyczne
MODEL LECZENIA CUKRZYCY TYPU 2
„Cukrzyca typu 2, ze względu na postępujący charakter, stanowi ruchomy cel terapeutyczny” (prof. Sir George Alberti).
Do czego dążyć, o co się starać
Poprawiony: środa, 08 lutego 2012 19:17 Wpisany przez Redaktor naczelny środa, 08 lutego 2012 19:07
DO CZEGO DĄŻYĆ, O CO SIĘ STARAĆ
Celem każdego chorego na cukrzycę jest osiągnięcie stanu „prawie” normoglikemii czyli normalizacji stężenia glukozy we krwi. Osiągnięcie takiego stanu jest możliwe, ale wymaga zdyscyplinowania i systematyczności. Niezdyscyplinowani i gnuśni nigdy go nie osiągną. Będą, co najwyżej, użalać się nad sobą i oczekiwać od otoczenia współczucia i wyjątkowego traktowania, równocześnie skazując się na powikłania chorobowe.
Czego w chorobie unikać
Poprawiony: poniedziałek, 06 lutego 2012 17:10 Wpisany przez Redaktor naczelny poniedziałek, 06 lutego 2012 16:47
CZEGO W CHOROBIE UNIKAĆ
Na początek najlepiej unikać lichwiarzy oferujących nam pożyczki. Co i rusz ktoś nam ją proponuje. Na ulicy spotkać można panie z obszernym napisem CHWILÓWKA. Niewtajemniczeni zadają sobie pytanie, czy napis na plecach dotyczy tej pani, czy firmy, którą reprezentuje? Warto więc wziąć ulotkę, aby rozwiać wątpliwości, ale dobrze, jeśli na tym się skończy. Pożyczki niejednemu napytały poważnych kłopotów i traktujmy je jako ostateczność. Radźmy sobie na tyle, na ile nas stać. Jeśli odczuwamy niedostatek, nie wstydźmy się powiedzieć o swoich problemach najbliższym lub przyjaciołom. Powiadają, że „prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”. Będzie okazja sprawdzić z kim się zadawaliśmy. Na pewno znajdą sposób na nasze problemy ale jeśli się niektórzy od nas odwrócą, to cieszmy się – właśnie pozbyliśmy się insektów.
Czym i jak wspomóc leczenie
Poprawiony: wtorek, 31 stycznia 2012 14:40 Wpisany przez Redaktor naczelny wtorek, 31 stycznia 2012 14:33
Czym i jak wspomóc leczenie.
Każdy z nas powinien być ekspertem we własnej chorobie. Cukrzyca inny ma charakter u każdego z nas i inaczej przebiega. Im bardziej będziemy wyedukowani, im lepiej poznamy samych siebie, tym skuteczniej poradzimy sobie z chorobą. Rutynowe leczenie z góry skazuje nas na niepowodzenia. Na kogo, jeśli nie na siebie możemy liczyć? Firmy farmaceutyczne zainteresowane są zyskiem a nie dobrem chorego. Z lekarzem spotykamy się co jakiś czas nie dłużej niż 15 minut. Poza najbliższymi nic bardziej nie cieszy w tym kraju bliźniego, jak nasze niepowodzenie. Dlatego jeśli ktoś z nas zechce podzielić się własnym doświadczeniem w walce z chorobą, to takie uwagi stanowią nieocenioną wartość.
Intolerantio glucosi – i co dalej?
Poprawiony: wtorek, 28 lutego 2012 17:05 Wpisany przez Redaktor naczelny poniedziałek, 16 stycznia 2012 19:44
Intolerantio glucosi – i co dalej?
Zabrzmiało jak wyrok? – Spokojnie, to nie wyrok lecz ostrzeżenie. Nietolerancja cukru to dopiero uwertura do cukrzycy, która może przyjść później lub wcale i tu dużo zależy od Ciebie. Najczęściej na takie orzeczenie lekarskie reagujemy dwojako: albo popadamy w panikę, albo lekceważymy sytuację.